Περνάω ολόκληρη τη ζωή μου αναζητώντας αυτό το κάτι ξεχωριστό. Ελπίζοντας πως κάτι θα κάνει τη ζωή μου να μετρήσει. Το ίδιο δε κάνουμε όλοι τελικά; Ταξιδεύουμε στο χρόνο της καθημερινότητας αγνοώντας τα σημαντικά ελπίζοντας τα ιδανικά αποφεύγωντας τις πικρές μας αλήθειες. Και τελικά;;; Καταλήγουμε να "τροποποιούμε" όνειρα , να αστοχούμε στους στόχους που πιστεύαμε πως θα καθορίσουν την ύπαρξή μας και αποτυγχάνοντας στο πιο απλό και σημαντικό πράγμα...ΝΑ ΖΗΣΟΎΜΕ!
Καιρός λοιπόν να ανοίξουμε τα μάτια μας στη πραγματικότητα και να δεχτούμε το σήμερα σαν να ναι δίχως αύριο και να προσμένουμε το αύριο σαν να ήμασταν πάλι παιδιά...